Er zijn 5,5 mantelzorgers in Nederland, waarvan er ruim 1 miljoen gemiddeld 25 uur zorg bieden aan naasten. Van alle mantelzorgers voelt 11% zich ernstig overbelast en 19% van alle gezondheidsklachten in Nederland worden veroorzaakt door het bieden van mantelzorg. Mantelzorgers betalen in gemiste uren en inkomen, werkgevers betalen in verloren personeel en productiviteit. Samen kost dat jaarlijks zo’n 11 miljard euro.

Deze cijfers lees ik op de site van women inc die een campagne hebben gelanceerd De Mantelzorgers van Nederland. Alhoewel ik weet dat de problematiek groot is, schrik ik toch van deze cijfers en met name van de rapporten die deze cijfers onderbouwen.

Mantelzorg is iets vanzelfsprekends in Nederland. Je zorgt voor de boodschappen voor de buurvrouw die wat minder mobiel is, brengt een prakkie naar je tante die niet meer kan koken of je zorgt voor je moeder die alleen is en een zwakke gezondheid heeft.

Mantelzorg wordt vaak gezien als een kleine taak en als een vorm van vrijwilligerswerk die je prima kunt combineren met je werk en sociale leven.

Wat veelal niet wordt gezien zijn de mantelzorgers die aan de slag moeten omdat er geen intensieve zorg is voor hun naasten. Zorg die er 24/7 is en op momenten dat je eigenlijk wil slapen of naar je sportclub ging. Borrelen met vrienden, verjaardagen bezoeken of naar het theater gaan? Het is niet meer vanzelfsprekend want de zorg gaat voor.

Zorg waar je niet voor geleerd hebt hè. Zorg die je gewoon moet doen want er is niemand anders. Naast je werk en sociale leven want tjah, de schoorsteen rookt ook niet uit zichzelf.

Al 6 jaar ben ik mantelzorger van een zorg intensief kind. Mijn bedrijf heb ik stop gezet, ik had geen andere keus. Ik bouw nergens pensioen op of een ander vangnet/zekerheid. Er is voor mij geen ziektewet of ww en ik heb een mega groot gat op mijn cv die werkgevers niet leuk vinden. Financiële zorgen die je er niet bij wilt hebben maar er dus ongevraagd wel gewoon zijn.

Waardering? Ik krijg een PGB waar ik iedere keer weer hard voor moet knokken, mij moet verdedigen waarom ik het nodig heb, moet laten zien dat ik Tygo heb laten ontwikkelen. Iedere keer onzekerheid of het wel weer toegekend gaat worden.

Zou het eigenlijk niet andersom moeten zijn? Zouden ze mij niet dankbaar moeten zijn dat ik 24/7 zorg biedt en ze daar geen dure zorgverlener op hoeven te zetten? En ik die het ook nog zonder te klagen of te zeuren?

Iedere mantelzorger doet het met liefde, met passie en toewijding om hun naasten zo goed en liefdevol te verzorgen.

Gewoon omdat het moet, niet omdat het kan...

#mantelzorg #dagvandemantelzorg #zorg #overbelast #pgb