Eergisteren zei Tygo: "Mama, ik voel mij ineens groter, echt groter, wel een paar centimeter".

Hij was niet opeens groter geworden, maar toch voelde hij zich groter. Hij begreep het niet, maar ik wel...

Tygo zijn halfzus besloot vorige week vrijdag om een weekje bij ons te komen logeren. Super gezellig, Tygo stond te springen van geluk dat ze een hele week kwam. Eergisteren zaten ze samen op de bank. Tygo verveelde zich, zijn zus sloot zich daar bij aan. Al snel daarna vroeg Tygo of hij samen met zijn zus naar de supermarkt mocht fietsen.

Normaal mag hij dat niet omdat hij een gevaar op de weg is. Samen met zijn zus (ze is 19) durfde ik het wel aan. Iets met loslaten... 🫣

Hij begon te ijsberen door de woonkamer en groeide centimeters van trots. Hij rechte zijn rug en in plaats van een onzekere jongen stond er een jongen vol trots en zelfvertrouwen.

Ik vertelde aan Tygo dat je groot voelen niet altijd in centimeters zit maar dat het ook kan zitten in je groot voelen door trots, zelfvertrouwen en iets nieuws gaan doen wat je helemaal onder controle hebt.

Helaas ging het avontuur niet door. Mijn fietsbanden waren leeg en de fietspomp bleek kapot. Manlief heeft ze dus maar even naar de supermarkt gereden, hij bleef in de auto wachten totdat broer en zus vakkundig uitgeshopt waren. Inmiddels is er een nieuwe fietspomp in huis dus het avontuur zal deze week vast opnieuw gepland worden.

Stiekem hoop ik dat ze nog heel veel vaker komt logeren omdat Tygo en wij helemaal opleven van haar aanwezigheid. Er is een andere dynamiek, ander soort gesprekken, meer humor en luchtigheid. Tygo en zijn zus kletsen samen uren, niet alleen over onzin maar ook over hele mooie dingen. Zo vroeg hij of zij ook verschil merkt tussen wonen in een drukke stad of in een rustig dorpje. Hij groeit...

En misschien voelt hij zich niet meer alleen want ook zijn zus is sinds kort een thuiszitter...